Skip navigation

boschsevendeadlysins.jpg Bosch : Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα

 

Ο Daniel Arnaut ήταν Προβηγκιανός τροβαδούρος του 13ου αιώνα, θεωρούμενος από τον Δάντη ως ο καλύτερος τεχνίτης του λόγου, από τον Πετράρχη ως ‘μεγάλος δάσκαλος της αγάπης’ και από τον Έζρα Πάουντ ως ο μεγαλύτερος ποιητής που έχει περάσει ποτέ. Αυτόν λοιπόν τον θαυμαστό δάσκαλο του έρωτα, τον βάζει ο Δάντης (τι περίεργο!) στο Καθαρτήριο της Θείας Κωμωδίας, XXVI, 140-147, να εκτίει ποινή για λαγνεία, και μάλιστα να παρακαλεί μετανιωμένος για το παρελθόν του, να τον θυμηθούν ενώπιον του θεού. Στη προσωπική του ζωή μάλιστα ο Δάντης βαθιά ερωτευμένος με τη Βεατρίκη Πορτινάρι, δεν την άγγιξε ποτέ. Αντ’ αυτού παντρεύτηκε την Τζέμα Ντονάτι από πλούσια φλωρεντινή οικογένεια και έκανε μαζί της τέσσερα παιδιά, χωρίς να πάψει την ερωτική του ποίηση για την Βεατρίκη, και χωρίς να αφιερώσει τον παραμικρό στίχο για τη σύζυγο του. Μήπως από φόβο μήπως μετατρέψει τον έρωτα του σε λαγνεία;

Με αφορμή αυτή την αναφορά σκέφτηκα γενικότερα τα 7 θανάσιμα αμαρτήματα που παραθέτει ο Δάντης στη Θεία Κωμωδία, ακολουθώντας την κατηγοριοποίηση του Πάπα Γρηγορίου του Μεγάλου γύρω στο 600, και τα ένοιωσα συμβολικά ως εξαιρετικές ψυχικές προδιαθέσεις σε απόλυτη συμπληρωματικότητα με τα υποτιθέμενα 7 αναγεννητικά προτερήματα.

 

Λαγνεία: να αφιερώνεσαι με πάθος χωρίς τους περιοριστικούς κανόνες της λογικής, και καθώς δίνεσαι ολοκληρωτικά, να διαχέεις τον εαυτό σου μες στον άλλο και να νιώθεις τους χυμούς του ως χυμούς σου – Αγνότητα: να διώχνεις από μέσα σου κάθε τι μίζερο και μετριοπαθές που σε κρατά κολλημένο στη καθεστηκυία αντίληψη.

 

Αλαζονεία: η χαρά ότι ζεις, μια χαρά που σε κάνει να νιώθεις ότι ξεπερνάς σε ενέργεια το κάθε πλάσμα, ακόμη και το θεό – Ταπεινοφροσύνη: η αίσθηση ότι είσαι ένα απειροελάχιστο μέρος μέσα στο όλο, αλλά ότι χωρίς εσένα όλα θα ήταν διαφορετικά.

 

Λαιμαργία: η τάση να τρως κάθε τι που αγαπάς, γιατί μόνο έτσι το αφομοιώνεις και το κάνεις εαυτό σου – Εγκράτεια: η δύναμη να φυλάς για το αγαπημένο σου πρόσωπο το καλύτερο που έχεις να δώσεις.

 

Οκνηρία: η χαρά να μη κάνεις τίποτα και να απολαμβάνεις τον ήχο του αέρα και τους χτύπους της καρδιάς σου – Ζήλος: να μην μπορείς να σταθείς ούτε στιγμή χωρίς να δημιουργείς.

 

Οργή: η εναντίωση σου σε κάθε τι που βλέπεις ότι πάει να σε αλλοτριώσει και να σε κάνει άλλο από αυτό που εσύ πιστεύεις ότι είσαι – Ανοχή: η κατασταλαγμένη σοφία ότι τίποτα γύρω σου δεν φταίει αφ’ εαυτού, καθώς είναι γρανάζι ενός τεράστιου συστήματος, του οποίου έγινε μέρος χωρίς τη θέληση του.

 

Απληστία: να τα θες όλα, να τα ρουφήξεις και να γίνεις μέτοχος τους, γιατί έτσι φτιάχτηκες, παρόλο που τελικά θα ζήσεις ελάχιστα – Αγαθοεργία: να νοιάζεσαι για τους άλλους χωρίς όρια, να επικοινωνείς μαζί τους και να τους φιλάς με τη φύση σου.

 

Ζήλεια: να λαχταράς αυτά που βλέπεις στους άλλους αλλά δεν μπορείς να τα κάνεις εσύ και έτσι μες απ’ τους άλλους αγαπώντας τους, να είναι σαν τα κάνεις κι εσύ – Καλωσύνη: να χαίρεσαι με τη χαρά των άλλων και έτσι να την πολλαπλασιάζεις.

 

Και ας τελειώσουμε με ένα ποίημα του Arnaut:

 Love and joy and time and place
return me to my usual wits
back from that yoke I had the other year,
when I went hunting hares with oxen:
now I’m better off, Love-wise, and worse,
since I love well, and for that I call myself lucky;
but my name is still Not-Loved
if Love and my entreats don’t win her stark heart.

 

He who loses all his wealth at once
ought to look for a rich lord
to restore his loss and harm,
since a poor one wouldn’t be worth to him a minnow:
for this reason I have chosen her
towards whom neither my heart nor my eyes have ever been closed,
and I vow, Love, if you win her for me,
peace forever with all the others.
 

He’s worth little, a man without joy;
I know it well, I’ve had mine spoiled,
since for an excess of toil,
the pain of which won’t leave my heart,
(and if sadness doesn’t leave as joy did)
soon my relatives shall see me insane;
but the one who has changed my heart is such
that I would die old, loving her.



I don’t know anyone as devoted to God,
hermit nor monk nor cleric,
as I am to her about whom I sing,
and this’ll be proven ere new year comes;
I am more faithful to her than to a half of myself,
and I would be so [even] if I were king or duke:
so pure is my heart towards her
that I’ll be blind ere I long for another woman.

 
About that of which I’ve so feared and doubted
I now grow more hopeful and assured,
since an adage I have heard once
tells me it thunders as long as it rains;
albeit I fail five years or six,
how gladly, when my hair is hoary,
I’ll enjoy that for which I suffer,
since by loving and entreating the scornful heart is sweetened.

 
From long sighing and grievous wailing
the one I exalt myself for can deliver me,
since now, for a seemly visage’s only sake,
I have stirred a wholly new song.
I walk up the slope and don’t complain,
since this mountain moves me to think gently.
Go up, heart! you do well if you suffer:
go on, as long as you don’t fail the one you brood.

 
Gold shall be viler than iron
before Arnaut renounces loving the one he’s secretly devoted to.

Advertisements

27 Comments

  1. To κείμενό σου εξαιρετικό.
    Είσαι πολύ καλός στις αντιστροφές των κατεστημένων εννοιών. Μοιάζει να εκτοπίζεις το βάρος-ενοχή που για παράλογο λογο φόρτωσαν οι άνθρωποι τις λέξεις και τους εαυτούς τους.
    Προφανώς νιώθεις κι εσύ απελευθερωμένος απ’ αυτά κι αυτό είναι πολύ ευχάριστο.

  2. Εξαιρετικό, συμφωνώ.. Εξαιρετικές και οι ερμηνείες σου.. Έδωσες άλλη διάσταση στις λέξεις…

  3. Τι γίνεται όταν σε κυριεύει ζήλεια για το πλεόνασμα καλοσύνης των άλλων, όταν ξέρεις ότι μια ζωή δε θα σε φτάσεις να μάθεις ό,τι ποθείς και σε τρώει η απληστία της γνώσης, όταν σε πιάνει οργή για την ανοχή των άλλων στα κακώς κείμενα, όταν επιθυμείς να γευτείς έστω και στιγμές οκνηρίας μέσα στον τρελλό κόσμο που ζούμε, όταν προσπαθείς να ρουφήξεις λαίμαργα τις σταγόνες φύσης και ομορφιάς που συναντάς ψιλοξεραμένα στα πεζοδρόμια, όταν βλέπεις την αλαζονεία της ταπεινοφροσύνης που αρέσκεται στο να φωνάζει ότι είναι ταπεινή, όταν η λαγνεία του σώματος και της εμφάνισης σε συναντά σε κάθε σου βήμα, σαν παρουσία, σαν εικόνα στο περιοδικό, σαν βιτρίνα και διαφήμιση στο κάθε κατάστημα; Ποιο είναι τότε πιο θανάσιμο αμάρτημα; Ποιο λιγότερο; Γιατί; Γιατί μπλέκομαι τόσο σήμερα, όταν νομίζω ότι πατάω σε πράγματα που νόμιζα ότι γνωρίζω;;;;

  4. !

  5. Θεωρώ φοβερή αυτήν την αντιστροφή νοήματος.
    Θα ήταν πιο δυνατή και πιο ρηξικέλευθη από την θυροκόλληση του Λούθηρου.

  6. …μου φαίνεται πως ξεθώριασαν τα όρια χάρη στην πένα σας φίλτατε Μάρκο, πως σμιλέψατε τα δίπολα αλλάζοντας διακριτικά το μαγνητικό πεδίο -και εμείς περάσαμε τόσο ωραία με τον λυρικό Arnaut!

  7. εγω έκανα το 8ο:
    Αυτο είναι η πίστη στο μυαλό.
    Ε, είναι αμάρτημα όταν ξεφεύγεις απο τα 7.

    Πωωωωω…
    Καμένος ε?

    Καλησπέρα ρε.
    ;))

  8. αίσθησις πολύ to the point αυτά που λες για τις ενοχές
    η/χτ χαίρομαι που σου άρεσε
    zoe όπως πάντα δυνατή στο πλέξιμο των εννοιών και την κατάδειξη της σχετικότητας τους
    lust στο στοιχείο σου
    uqb ναι λατρεύω τις αντιστροφές, μόνο που η αντιστροφή της αντιστροφής μας επαναφέρει, εγώ θα θελα μια λογική πλουσιότερη σε κανόνες – όσο για τις θυροκολλήσεις, έχουμε εμείς το δικό μας τρόπο, τις μπλογκοκολλήσεις…
    mata είναι ωραίο να επεμβαίνεις στο μαγνητικό πεδίο των πραγμάτων – κι εμένα μ’ άρεσαν πολυ τα ποιήματα του Arnaut, όπως κι όλη η ερωτική ποίηση που ξεκινά απ’ τους τροβαδούρους και μέσω του Δάντη, του Πετράρχη και του Βοκάκιου φτάνει στον Σέξπηρ και τον Γκαίτε.
    ΣΤ καλημέρα ρε, ναι βέβαια το μυαλό και τα παιχνίδια του είναι ό,τι καλύτερο

  9. :-)) Είναι που έχω βρει καλούς δασκάλους εδώ στην μπλογκόσφαιρα…

  10. Δεν ξέρω αλλά έτσι όπως τα τοποθετείς δεν μου φάινονται άντίθετα αλλά συμπληρωματικά ας πούμε η Λαγνεία της Αγνότητας, η Λαιμαργεία της Εγκράτειας κλπ
    Άσε που έτσι όπως τα κοιτάζω νομίζω ότι τα έχω διαπράζει όλα.
    Ωραία η συζήτηση που άνοιξες!!!!

  11. Και άλλωστε, τι θα ήταν η ζωή μας χωρίς αμαρτήματα;

  12. zoe ό,τι δασκάλους να έχει ο καθένας μας το προσωπικό στοιχείο αναδεικνύεται πάντοτε
    pasta και βέβαια ο σκοπός είναι τα κάνουμε όλα, τι; λειψοί να μείουμε;
    αλεπού, σε καταλαβαινω, εννοείς θα έπαυε να είναι ερεθιστική

  13. Καταπληκτικές οι ερμηνείες των λέξεων, μου άρεσε ιδιαίτερα η εγκράτεια. Αν λειτουργούσαμε σύμφωνα με αυτές τις εμηνείες πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή μας;!

  14. taradela σχετικά με την εγκράτεια, το πιστεύω αυτό, είναι μια μέθοδος άλλωστε πολλαπλασιασμού της ευχαρίστησης

  15. Δεν θυμάμαι πια τον λόγο, αλλά κάποτε πίστευα πως δεν μπορεί να γραφτεί καλή ποίηση στα αγγλικά (πρωτότυπη ή μεταφρασμένη).
    Έχω πλέον αναθεωρήσει.
    Μου άρεσε ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ αυτό το ποίημα.

  16. 3pd ναι κι εμένα μου άρεσε πολύ και τώρα μ έχει πιάσει μανία με τα σαιξπηρικά σονέτα

  17. Απλά εξαιρετικό κείμενο…

  18. Τολμω να δηλωσω αμετακλητα αμαρτωλη..
    Κι απροκαλυπτα ερωτευμενη με αντρες που ματρυρουν το παθος τους με τοσο ομορφους στοιχους..
    Υποκλινομαι..

  19. άγνωστη σ ευχαριστώ πολύ
    αλήτισσα αμαρτωλή, αυτό σημαίνει ότι θα σαι πολύ ζωντανή, γιατί οι αμαρτίες είναι πολύ ζωηφόρες…

  20. κι οδηγουν κατευθειαν στην κολαση..
    ;)..

  21. Θαυμάσιο κείμενο, εξαιρετική γραφή, δηλωτικά όλα ανθρώπου… δέσμιου των παθών του!

    Απ’ το κλασικό «παράνομο» βούτηγμα του δάχτυλου στο βάζο το γλυκό με το κεράσι -θεία απόλαυση-, μέχρι το ολοκληρωτικό δόσιμο σ’ ο,τι απογειώνει τη ψυχή και τη λευτερώνει.

    Ωραίος τρόπος, μ’ αρέσει. Και μου πάει.

  22. πάντοτε δίνεις με ποιητική ματιά και γνώση την μικρή σου επιμονή στην ομορφιά και τον έρωτα.

    θα συμφωνήσω με την καπετάνισσα. να συμπληρώσω, σου πάει.

  23. Αφου συμφωνησατε όλοι τόσο ωραία, επιτρέψτε μου κ εμένα που είμαι ο «ξένος» κ ο «εισβολέας» να εκθέσω μια άλλου είδους διαφωνία.
    Η σχιζοειδής κίνηση «Αμάρτημα» – «Αρετή» που περιγράψατε τόσο γλαφυρά, είναι το πρώτο σύμπτωμα κατανόησης του αλλοτριωμένου ανθρώπινου σύμπαντος, απο το οποίο δεν εξαιρείται ούτε η κοινωνική συνθήκη, ούτε η καθημερινή ζωή μας κ προπάντων η πρακτική μας η οποία πάντα απουσιάζει.
    Απο το βασίλειο του Yaldabaoth δεν βγαίνει κανείς ατιμωρητί.
    Αλλά εμείς είμαστε ένας κόσμος χωρίς πραγματικό θάρρος γι αυτό κ είμαστε κλεισμένοι για πάντα μέσα σ αυτές τις αραχνο-ιστο-σελίδες.
    Απο όλους εκείνους που δήλωσαν οτι θα φύγουν γι άγνωστες θάλασσες πέραν του Καλού κ του Κακού, ούτε ένας δεν φάνηκε ξανά κ δεν μάθαμε ποτέ αν πήγε έναν πόντο μακρύτερα απο την ανελέητη κριτική που έχει ήδη κάνει ο Νίτσε. Είμαστε όλοι ξεπεσμένοι αστοί.
    Που είστε λοιπόν όλοι σας όταν λείπετε απο τις σελίδες σας? Που χάνετε τις μέρες σας όταν το σύμπαν της δημοσιότητας πνίγεται απο τη βρώμα των αποκαλύψεων χωρίς νόημα? Που είναι ο κόσμος στον οποίο η Αποκάλυψη της Αλήθειας θα έβρισκε το νόημα της? Προσοχή, δεν θέλω καθησυχαστικά παυσίπονα. Διότι εγώ ξέρω πάρα πολύ καλά, ποιά καταστροφή σώζει τον κόσμο κ αυτή σας βεβαιώνω περιμένει ακριβώς στη γωνία! Ας δούμε τώρα πως θα τελειώσουν όλα αυτά.

  24. καπετάνισσα τα βλέπουμε λοιπόν παρόμοια
    αλεξάνδρα τι μικρή μάλλον μεγάλη επιμονή
    hellcombatand μ αρέσουν ιδιαίτερα οι διαφωνίες κι οι αντιρρήσεις. λοιπόν. εγώ δεν αναιρώ καθόλου την αντίθεση καλό – κακό, απλά αυτά τα δήθεν θανάσιμα αμαρτήματα δεν τα βλέπω καν αμαρτήματα δεν τα βλέπω να ανήκουν στο χώρο του κακού – αλλά να εννοήσω ότι δεν υπάρχει κακό, όχι προς θεού – η βία, η εκμετάλλευση, η άδικη ανισότητα κλπ κλπ είναι σαφέστατα πράγματα εναντίον των οποίων πρέπει να αγωνιζόμαστε – αν τώρα αυτά τα κακά στον δικό μας κύκλο ζωής είναι κακά για μια άλλη αντίληψη ή υπεραντίληψη ή άλλη διάσταση πραγματικά δεν το ξέρω – ίσως κι όχι, ίσως σε μια πληρέστερη οπτική να είναι τρόπος λειτουργίας ενός άγνωστου για μας Σύμπαντος – αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι για μας τη τρέχουσα ζωή μας και τη κοινωνία μας δεν αποτελούν κακά κι ότι δεν θα αγωνιζόμαστε έστω και μάταια να τα ξεριζώσουμε ή τουλάχιστον να τα αποφύγουμε…

  25. για πές μου όμως ποια καταστροφή περιμένει στη γωνία για να σώσει το κόσμο κι από πού κατευθύνεται;

  26. Ψαχνω στα τυφλα και βρισκω διαμαντακια στην τυχη.
    Ανακουφιστικο!Θα το διαβαζω καθε φορα που κανω «ζημιες»

  27. thnx dee – κι εγώ μπαίνοντας στο δικό σου βρήκα ενδιαφέροντα πράγματα


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: