Skip navigation

η ρήση των ερωτευμένων περί της απολυτότητας και της αφθαρτότητας των αισθημάτων τους είναι λογικά απροσδιόριστη αλλά αυτό-αναφορικά αληθής, καθώς εκείνοι δηλώνουν ειλικρινά τα όσα αισθάνονται.

αν παρ’ ελπίδα διαψευστούν, δεν καθίστανται εκείνοι αναξιόπιστοι, αλλά η φύση των τροποποιητικών διαδικασιών, και ειδικότερα η εισβολή του γίγνεσθαι μέσα στο είναι…

Advertisements

32 Comments

  1. άρα τελικά για όλα φταίει η φύση/εντροπία (=τάση προς φθορά);

    ή οι ερωτευμένοι που δεν φρόντισαν να αντισταθούν στην εντροπία της φύσης;

  2. ggia αν έχεις μπει στη φάση της προσπάθειας να κρατήσεις τη σχέση, άσε καλύτερα την εντροπία να κάνει τη δουλειά της, κάτι ξέρει…

  3. Αχαχαχαχα. Ωραιο επειχείρημα, ΄πραγματικά. Μην λαμβανεις υποψη σου τα χαχα στην αρχή. Εξοχο.Αυτο προφανως θα μπορουσε να κατατροπώσει και τη διαπσιτωση ότ «μονο η φθορά δεν φθειρεται»;Πάντως μου μυρίζει σοφισμα όλο αυτο.Σα να ειναι θυματα μιας συναισθηματικής στιγμογραφίας, τραβηγμενης μεχρι διαρήξεως στο χ΄ρονο.ΠΟλυ καλο πάντως, κατ’αρχήν!

  4. Τα πάντα ρει… και φαίνεται ότι στο τέλος χύνονται στο πέλαγος

  5. Είναι σα να βλέπεις τα αστέρια τη νύχτα και να απορείς πού πήγανε τη μέρα..

    έτσι και με τον έρωτα: όσο διαρκεί, όλα μοιάζουν υπαρκτά και σίγουρα σχεδόν χειροπιαστά, μα όταν βγει το αδυσώπητο ηλιακό φως, τα πάντα σβήνονται μπροστά του και τα αισθήματα εξατμίζονται…

    Αν όμως ο έρωτας ήταν σαν τη γη που βρίσκεται πάντοτε στέρεη κάτω από τα πόδια μας, δεν ξέρω αν θα μας απασχολούσε τόσο…

  6. Πάντα η πραγματικότητα υποταγμένη στη δυνατότητα…δεν ξέρω αν ισχύει το αντίστροφο…Περι έρωτος τα δαιμόνια!

  7. χμ τι να πρωτοπώ πολύ ενδιαφέροντα σχόλια
    aub ναι έτσι δείχνει τουλάχιστον μέχρι τώρα ότι η φορά δεν φείρεται – τώρα επί του θέματος, οι διαρρήξεις στον χρόνο είναι περάσματα περίεργων οντοτήτων (ξωτικών like) που αλλάζουν τα σναισθήματα και τις επιδιώξεις εν μια στιγμή απλά και μόνο για να παίξουν μαζί μας
    eq εκεί στο πέλαγος σβήνουν όλες οι διαφοροποιήσεις και μένει μόνο η ηρεμία του μηδενός
    ζωή πάντα με τρόμαζε μια ριζική αλλαγή συναισθημάτων που δε βασίζεται σε καμιά λογική – το αντίτιμο λοιπόν για το ουράνιο είναι η αβεβαιότητα
    lt θα μου έφερνε τρόμο το αντίστροφο

  8. Τελικά υπάρχει τίποτε που να είναι αληθινό;
    Πρόσκαιρες πραγματικότητες φαίνονται όλα, σε προκαλούν και σε τρομάζουν, σε βάζουν στην περιδίνησή τους και σε αδειάζουν…διαφορετικό.
    Τι αξίζει να ζούμε;
    Πόσα κύματα αντέχει η καρδιά μας;
    Για να φτάσουμε πού;
    Σ’ έναν καλό τρόπο που μας βρίσκει ο θάνατος;

  9. Χμ ενδιαφερουσα αποψη..
    Κι ομως μερικοι ξερουν το μαγικο φιλτρο της διαρκειας,δεδομενου οτι ο χρονος φθορας διαφερει..Ψηφιζω ερωτα οπως και να χει..
    Καλημερα..

  10. @ αλήτισσα
    ακριβώς επειδή πράγματι κάποιοι διαθέτουν αυτό το μαγικό φίλτρο και όντως δείχνει να δρα, πιστεύω ότι πρέπει να είναι κάποιος όχι τρελλός αλλά ανόητος για να μη συμφωνήσει μαζί σου…

    άλλωστε, χωρίς τόλμη τίποτε δεν κατακτιέται, ακόμη κι αν τελικά χαθεί…

  11. απαισιόδοξη αίσθηση αυτής της περιόδου νομίζω ότι όντως πηγαινοφέρνουμε από δίνη σε δίνη, όσο αντέχουμε… μπορεί και όλα να είναι αληθινά
    αλητισσα, sd πολύ ωραία τα λέτε για τη διάρκεια και με το επίμετρο συμφωνώ απόλυτα, χωρίς τόλμη τίποτε δεν κατακτιέται, ακόμη κι αν τελικά χαθεί…

  12. Αν ο έρωτας συμβαίνει για πρώτη φορά στους ερωτευμένους, σύμφωνοι.

    Αν όμως έχουν βιώσει την παρ’ελπίδα διάψευση, τότε;

  13. Υπάρχουν πάντως πάντα ποιοτικές αποχρώσεις…

  14. ιππότα ακόμη κι αν έχεις διαψευστεί μια ή και περοσότερες φορές νομίζεις ότι δεν θα ερωτευθείς κι ότι δεν θα πιστέψεις ότι αυτό μπορεί να μη τελειώσει ποτέ;
    αλώπ νομίζω κι εγώ ότι υπάρχουν κάποιες αποχρώσεις, οι οποίες μπορούν να δώσουν μεγαλύτερη βεβαιότητα

  15. Έχω την αίσθηση ότι ο νέος έρωτας, όταν είναι πραγματικός και όχι απλή ανάγκη αποφυγής του παρελθόντος με κάτι που απλώς θα προσπαθήσει να αντικαταστήσει, δρα σαρωτικά, όπως το κύμα που κάθε φορά σβήνει τελείως από την ακρογυαλιά ό,τι πυργάκια έχουμε χτίσει.

    Άλλωστε, καθημερινά ζούμε δίπλα στην απώλεια, αλοίμονο αν δεν παραδοθούμε.

  16. αγαπητε Μαρκο περι τολμης θα συμφωνησω στον ερωτα ειναι το μονο απαραιτητο συστατικο Τωρα η περιφημη κουβεντα περι φθορας ..λεω ας διατηρησουμε εκεινα τα βασικα σε μια σχεση που δεν την οφηγουν στη φθορα.Λεει θελω να ειμαι 24 ωρες μαζι σου γιατι ο ερωτας πως αλλιως…Λεω κι εγω τα ελεγα παλια αυτα ..αλλα τα καψα κι εμενα και τους αλλους..ΛΕΕΙ ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕς ΔΕΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΙ ΘΕΛΕΤΕ Γενικα ..Δεχομαι οτι την ωρα που εσαι ερωτευμενος αυτη ειναι η αληθεια σου και θελειες να παραμεινει ως αληθεια για παντα ετσι ομως ο χρονος εχει αλλα σχεδια οι αναπαντεχες συναντησεις αλλα και εμεις εκει στη δινη βολοδερνουμε με αποσκευες γνωσης μνημης ανακατες Ωραια ειστε εδω χαιρομαι που σας βρηκα και με βρηκατε

  17. sd συμφωνώ απόλυτα και στο ότι δρα σαρωτικά και στο ‘αλλίμονο αν δεν παραδοθούμε»
    pdr καλώς ήρθες – τόλμη αλλά και διακριτικότητα και σεβασμός όπως πολύ σωστά υπονοείς

  18. Ε, λοιπόν, δεν ξέρω. Ίσως κάτι δεν πάει καλά με μένα, αλλά από τα πρώτα πράγματα που λέω, σε όποιον με ερωτεύεται και τον ερωτεύομαι κι εγώ, είναι ότι «τίποτα δεν διαρκεί για πάντα».
    Με μισούν γιαυτό, αλλά στο τέλος έχω πάντα δίκιο!

  19. ωχ, δεν είναι λίγο ακυρωτικό του έρωτα;

  20. Μάρκο μου, καλημέρα!
    Εξορκισμός του φόβου είναι
    και γνώση, που την έχω νιώσει βαθιά στο πετσί μου από πολύ μικρή…
    ξέρεις όλα στη ζωή δεν είναι ρόδινα…

    Έχω αναρτήσει παλιότερα ένα ποστ σχετικό, θα το επαναφέρω σήμερα, κάποια στιγμή, αργά…
    Φιλιά!

  21. ή αλλιώς «δεν απορρίπτω εσένα αλλά το ‘αίτημά’ σου «

  22. κομιζω με το νεο σημερινο μου ποστ μια περιεργη πληροφορια που εσεις ως ενιοτε επιστημονες αλλα κυριως ποιητες νομιζω θα εκτιμησετε υπαρχει λοιπον πετρωμα αφιερωμενο στον Γκαιτε με το ονομα Γκαιτιτης ! και αλλα διαφορα που ανακαλυψα καθως ο ποιητης ως συλλεκτης πετρωματων παιζει με μεταφορες στα ποιηματα του ενα δυο απο τα οποία ποσταρισα με σχετικα αποσπασματα..

  23. Κάθε φόρα και μία ελπίδα λιγότερη. Σαν τη μαδημένη μαργαρίτα, ένα πράμα.

  24. Τίποτα δεν είναι απόλυτο μήτε και άφθαρτο και επειδή ακριβώς κάποτε θα τελειώσει αξίζει να το ζούμε στο έπακρο…

    Την καλησπέρα μου

  25. 123 όχι μιλάω για την πλήρη αποδοχή και την πλήρη άρνηση
    pdr πολύ μα πάρα πολύ ενδιαφέρουσα πληροφορία – και με ενδιαφέρουν ιδιαίτερα και ο Γκαίτε και τα πετρώματα
    ιππότα όχι απλά μετά παίρνεις άλλη μαργαρίτα
    πνεύμα είναι κι αυτή μια αξιοσέβαστη άποψη

  26. an vgeis ston pigaimo gia ta petromata kai ta entopiseis vres kai gia emas oso gai tous erotes eseis oi gnostikoikati parapano tha gnorizete apo emas tous mi kai monimos parotmitikous erotevmenous esto moirasteite toi gnosi..loipon mazy me ta nea petromata kai kathe nea anakalypsi

  27. pdr πράγματι η ανακάλυψη του έρωτα σχετίζεται με το πολυτιμότερο των μετάλλων, τη φιλοσοφική λίθο

  28. Γειάσας Markos!!!!…..πάρα πολύ ωραία η ιστορία σας!!!…πολύ ωραία…..και με άγγιξε τόσο πολύ….γιατί και γώ ζώ μιά παρόμοια φάση αυτό τον καιρό (εδώ και 7 μήνες)….όχι όμως έτσι…κάπως διαφορετικά….ο άνθρωπος αυτός είναι εν ζωή…όμως δεν είναι κοντά μου…..έχει δηλαδή την υλική υπόσταση…σάρκα και οστά…δεν είναι ένα πνέυμα,άυλο,όπως η κοπέλα της ιστορίας σας….όμως για κάποιους σοβαρούς λόγους δεν μπορώ να τον έχω κοντά μου…με όλη τη σημασία της ‘ύπαρξης’….και κείνος δεν ξέρει (και ούτε και θα μάθει ποτέ αυτό που εγώ έχω μέσα μου για κείνον-πάλι για πολύ σοβαρούς λόγους δεν μπορώ να του το πώ, να το εκφράσω-)…έτσι ώστε αυτό να μπεί σε ‘πραγματικές’συνθήκες πλέον-να ΄πραγματωθεί’και να πάψει να είναι κάτι ‘πλατωνικό’ας το πώ έτσι….πιστέυω (και τώρα πιά και μετά από αυτή την υπέροχη εμπειρία) το πιστέυω ακράδαντα ότι ο έρωτας…δεν είναι ανάγκη να έχει οπωσδήποτε και υλική υπόσταση (εννοώ να έχουμε το αντικείμενο του πόθου μας σάρκα και οστά μπροστά μας)….μπορεί να υφίσταται και χωρίς αυτήν…και εκεί πιστέυω πως είναι και η μεγαλύτερη δύναμή του…βέβαια ίσως να υφίσταται μόνο από τη μία πλευρά….άλλά πόσοι τέτοιοι έρωτες έχουν κρατήσει χρόνια,και χρόνια,και χρόνια…και άσχετα εάν ποτέ δεν έγιναν ‘πραγματικοι’άσχετα εάν πάντα παρέμειναν ΄πλατωνικοι’…Ο έρωτας πιστέυω πως έχει τόση δύναμη που μπορεί να νικήσει ακόμη και τον ίδιο το θάνατο (και ας φαίνεται υπέρμετρα υπερβολικό αυτό που λέω)……μπορεί μα μηδενίσει ακόμη και την τεράστια απόσταση που υπάρχει από τη δική μας διάσταση…(την ανθρώπινη την υλική) έως την άλλη (την πνευματική, εκεί που τα όντα είναι άυλα,σαν μιά δέσμη φωτός)…τη διάσταση ανάμεσα στους δύο κόσμους τον δικό μας από τη μία και αυτών που έφυγαν από αυτή τη ζωή από την άλλη….Συγνώμη αν έπιασα το χώρο σας με τις βλακείες μου!!!….Με αγάπη,Ηλιαχτίδα.

  29. θα ήθελα να ζητήσω ένα μεγάλο συγνώμη…..γιατί το πόστ αυτό αντί να μπεί στο άρθρο σας ‘Η φωνή’……….μπήκε κατα λάθος εδω…με συγχωρείτε για το λάθος….Ηλιαχτίδα.

  30. η/χτ είναι πολύ ενδιαφέρουσα η εμπειρία που περνάς καθώς και τα συμπεράσματα που εξάγεις. μακάρι να πιάνεις συχνά τον χώρο μου

  31. god only knows why sometimes i make you cry..but do you feel alive without me……..Damien asks in the rain..and Honor says I WANT YOU NAKED AS A WOMAN

  32. naked as a woman
    ντυνόμαστε για να έχουμε την ικανοποίηση να γδυθούμε


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: